Clodizon - კლოდიზონი 10მგ ფლაკონი+3მლ ამპულა

განსაკუთრებული ფასი 16,74 ლ რეგულარული ფასი 21,74 ლ
ხელმისაწვდომობა: მარაგშია
კოდი:
58596_1499
მწარმოებელი:
Mefar Ilac Sanayi
არცერთი:
გამოყენების ჩვენებები რევმატიზმის გამწვავებები, ანთებითი მონო- და პოლინეიროპათიები.

კლოდიზონი
CLODIZON

სავაჭრო დასახელება
კლოდიზონი, CLODIZON

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
-

წამლის ფორმა
ლიოფილიზებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად გამხსნელთან კომპლექტში.
აღწერილობა: მოწითალო-ვარდისფერი ლიოფილიზებული ფხვნილი;
გამხსნელი: უფერო ან ოდნავ ვარდისფერი გამჭვირვალე ხსნარი.

შემადგენლობა
ფლაკონი ლიოფილიზებული ფხვნილით შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: ჰიდროქსოკობალამინი 10 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: მანიტი, ქლორწყალბადმჟავა.

ამპულა გამხსნელით შეიცავს
აქტიური ნივთიერებები: დიკლოფენაკ კალიუმი 75 მგ, ბეტამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატი 2,63 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ბენზილის სპირტი, დინატრიუმის ფოსფატი უწყლო, პროპილენგლიკოლი, მეთილპარაჰიდროქსიბენზოატი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, პროპილპარაჰიდროქსიბენზოატი, საინექციო წყალი.

პრეპარატის კოდი ათქ M01АВ55

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული საშუალებები. დიკლოფენაკი, კომბინაციები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
პრეპარატი კლოდიზონი შეიცავს სამ აქტიურ კომპონენტს: დიკლოფენაკ კალიუმი, ბეტამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატი, ჰიდროქსოკობალამინი.
დიკლოფენაკი:Lარასტეროიდიული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (აასს), ავლენს გამოხატულ ანთების საწინააღმდეგო, ანალგეზიურ, ანტირევმატულ და ზომიერ სიცხის დამწევსა და ანტიაგრეგაციულ მოქმედებას. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ციკლოოქსიგენაზის – არაქიდონის მჟავის მეტაბოლიზმის ძირითადი ფერმენტი – აქტივობის დათრგუნვასთან, რის შედეგადაც იბლოკება არაქიდონის მჟავის კასკადის რეაქციები. ანალგეზიური მოქმედება განპირობებულია ორი მექანიზმით: პერიფერიული (პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვის გზით) და ცენტრალური (ცენტრალურ და პერიფერიულ ნერვულ სისტემაში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებით).
ბეტამეტაზონი: გლუკოკორტიკოიდული საშუალება, ახდენს ანთების საწინააღმდეგო, ანტიექსუდაციურ (შეშუპების საწინააღმდეგო) და იმუნოსუპრესიულ მოქმედებას. ბეტამეტაზონი ამცირებს ანთების მედიატორების (ეოზინოფილებიდან და პოხიერი უჯრედებიდან), ინტერლეიკინი 1 და 2-ის, γ-ინტერფერონის (ლიმფოციტებიდან და მაკროფაგებიდან) გამოყოფას, აფერხებს ჰიალურონიდაზის აქტივობას და ამცირებს სისხლძარღვთა კედლის განვლადობას. ურთიერთქმედებს სპეციფიკურ რეცეპტორებთან უჯრედის ციტოპლაზმაში, ასტიმულირებს რნმ-ის სინთეზს, აინდუცირებს ცილების, მათ შორის, ლიპოკორტინის წარმოქმნას, რომელიც უჯრედულ ეფექტებს განაპირობებს. ლიპოკორტინი თრგუნავს ფოსფოლიპაზა A2-ს, აბლოკირებს არაქიდონის მჟავის ლიბერაციას და ენდოპეროქსიდების, ლეიკოტრიენების ბიოსინთეზს, რომლებიც ხელს უწყობენ ანთების, ალერგიის და სხვა პათოლოგიური პროცესების განვითარებას.
B12 ვიტამინი საჭიროა უჯრედის ზრდისა და რეპლიკაციისათვის. მას გააჩნია მაღალი ბიოლოგიური აქტივობა და მონაწილეობს ნახშირწყლოვან, ცილოვან და ცხიმოვან ცვლაში. ამაღლებს ქსოვილების რეგენერაციის უნარს, ახდენს სისხლწარმოქმნის, ღვიძლისა და ნერვული სისტემის ფუნქციების ნორმალიზაციას. ორგანიზმში გარდაიქმნება კოფაქტორად – კობამიდი, რომელიც შედის მრავალი ფერმენტის შემადგენლობაში, მათ შორის რედუქტაზის, რომელიც აღადგენს ფოლის მჟავას ტეტრაჰიდროფოლის მჟავამდე. კობამიდი მონაწილეობს მეთილის და სხვა ერთნახშირიანი ფრაგმენტების გადატანაში და შესაბამისად, აუცილებელია დეზოქსირიბოზის და დნმ-ის, მეთიონინის, შ-ადენოზილმეთიონინის და ჰომოცისტეინის, კრეატინის წარმოქმნისათვის, ლიპოტროპული ფაქტორის – ქოლინის სინთეზისათვის, მეთილმალონის მჟავის ქარვის მჟავად გარდაქმნისათვის, რომელიც შედის მიელინის შემადგენლობაში.
ფარმაკოკინეტიკა
დიკლოფენაკის 75 მგ-ის კუნთებში შეყვანის შემდეგ მისი შეწოვა იწყება მყისიერად. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია, რომლის საშუალო მნიშვნელობა შეადგენს დაახლოებით 2,5 მკგ/მლ (8 მკმოლ/ლ), მიიღწევა 20 წუთში. მისი მიღწევისთანავე აღინიშნება დიკლოფენაკის კონცენტრაციის სწრაფი შემცირება პლაზმაში. შეწოვილი აქტიური ნივთიერების რაოდენობა ხაზოვან დამოკიდებულებაშია პრეპარატის დოზასთან.
დიკლოფენაკის კუნთებში შეყვანის შემდეგ ფართობის სიდიდე ,,კონცენტრაცია-დრო’’ (AUჩ) მრუდის ქვეშ 2-ჯერ მეტია, შიგნით მიღებასთან და რექტალურ გამოყენებასთან შედარებით, რადგანაც უკანასკნელ შემთხვევებში დიკლოფენაკის რაოდენობის ნახევარი მეტაბოლიზდება ღვიძლში პირველადი გავლისას.
დიკლოფენაკის შეკავშირება სისხლის შრატის ცილებთან შეადგენს 99,7%, უპირატესად ხდება ალბუმინთან (99,4%). განაწილების მოცულობა შეადგენს 0,2-0,17 ლ/კგ.
დიკლოფენაკი აღწევს სინოვიურ სითხეში, სადაც მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-4 საათით გვიან, ვიდრე სისხლის პლაზმაში. სინოვიური სითხიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3-6 საათს. პლაზმაში დიკლოფენაკის მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევიდან 2 საათის შემდეგ მისი კონცენტრაცია სინოვიურ სითხეში, შრატთან შედარებით, უფრო მაღალია და ეს მნიშვნელობა რჩება უფრო მაღალი 12 საათის განმავლობაში.
დიკლოფენაკის მეტაბოლიზმი ხორციელდება ნაწილობრივად შეუცვლელი მოლეკულის გლუკურონიზაციის გზით, მაგრამ ძირითადად – ერთჯერადი და მრავალჯერადი მეტოქსილირების გზით, რომელიც იწვევს რამდენიმე ფენოლური მეტაბოლიტის (3’-ჰიდროქსი-, 4’-ჰიდროქსი-, 5’-ჰიდროქსი-, 4’,5-დიჰიდროქსი- და 3’-ჰიდროქსი-4’-მეტოქსიდიკლოფენაკი) წარმოქმნას, რომელთა უმრავლესობა გარდაიქმნება გლუკურონიდულ კონიუგატებად. ამ ფენოლური მეტაბოლიტებიდან ორი ბიოლოგიურად აქტიურია, მაგრამ, დიკლოფენაკთან შედარებით, მნიშვნელოვნად ნაკლები ხარისხით.
დიკლოფენაკის საერთო სისტემური კლირენსი შეადგენს 263 ± 56 მლ/წთ. ნახევარგამოყოფის საბოლოო პერიოდი შეადგენს 1-2 საათს. ოთხი მეტაბოლიტის, ორი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის ჩათვლით, ნახევარგამოყოფის პერიოდი ასევე ხანმოკლეა და შეადგენს 1-3 საათს. ერთ-ერთ მეტაბოლიტს, 3’-ჰიდროქსი-4’-მეტოქსიდიკლოფენაკს, აქვს უფრო ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი, თუმცა ეს მეტაბოლიტი სრულიად არააქტიურია.
პრეპარატის დოზის დაახლოებით 60% გამოიყოფა შარდით შეუცვლელი აქტიური ნივთიერების გლუკურონული კონიუგატების სახით, ასევე მეტაბოლიტების სახით, რომელთა უმრავლესობა წარმოადგენს გლუკურონულ კონიუგატებს. შეუცვლელი სახით გამოიყოფა დიკლოფენაკის 1%-ზე ნაკლები. პრეპარატის დანარჩენი დოზა გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით ნაღველით და განავლით.
ბეტამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატი – ადვილად ხსნადი კომპონენტი, რომელიც სწრაფად აბსორბირდება შეყვანის ადგილიდან, რაც უზრუნველყოფს თერაპიული მოქმედების სწრაფ დაწყებას. ბეტამეტაზონი უკავშირდება სისხლის შრატის ცილებს 64%-ით და მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-6 საათს.
ვიტამინი B12 უპირატესად ღვიძლის პარენქიმის უჯრედებშია, რაც წარმოადგენს მისი მარაგის ძირითად ნაწილს. სისხლში უკავშირდება ტრანსკობალამინებს I და II, რომლებიც ახდენენ მის ტრანსპორტირებას ქსოვილებში. პლაზმის ცილებთან კავშირი – 90%. შეყვანის შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო შეადგენს დაახლოებით 1 საათს. ღვიძლიდან გამოიყოფა ნაღველით ნაწლავებში და ისევ შეიწოვება სისხლში. ღვიძლიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი _ 500 დღე. თირკმელების ნორმალური ფუნქციის პირობებში 7-10% გამოიყოფა თირკმელებით, დაახლოებით 50% _ განავლით; თირკმელების შემცირებული ფუნქციის დროს, თირკმელებით გამოიყოფა 0-7%, 70-100% _ განავლით. გადალახავს პლაცენტარულ ბარიერს.

გამოყენების ჩვენებები
რევმატიზმის გამწვავებები, ანთებითი მონო- და პოლინეიროპათიები.

გამოყენების წესი და დოზები
პრეპარატი გამოიყენება მოზრდილებში ინტრამუსკულარულად. ლიოფილიზებული ფხვნილის შემცველი ფლაკონის შიგთავსი უნდა გაიხსნას გამხსნელის შემცველი ამპულის შიგთავსის მეშვეობით.
ინექცია უნდა გაკეთდეს რამდენიმე საათიანი ინტერვალით 1-ჯერ ან 2-ჯერ დღე-ღამეში, ღრმად კუნთში (თითო ინექცია თითო დუნდულა კუნთში).
პრეპარატი კლოდიზონი არ გამოიყენება 2 დღეზე მეტი ხნით.
პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს ყველაზე ეფექტიანი დოზით დროის ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში, ცალკეული პაციენტის მკურნალობის საჭიროების შესაბამისად.

უკუჩვენებები
_ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების და სხვა აასს-ების მიმართ;
_ გასტროდუოდენური წყლული აქტიურ ფაზაში;
_ გასტროინტესტინური სისხლდენა ან პერფორაცია;
¬_ ღვიძლის და თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
_ გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა;
_ ჰიპერტონული დაავადების მძიმე ფორმა;
_ სისტემური მიკოზი;
_ აქტიური ტუბერკულოზი;
_ ოსტეოპოროზი;
_ იცენკო-კუშინგის სინდრომი;
_ შაქრიანი დიაბეტი;
_ ჰეპატიტი A, B, ჰეპატიტი არა A, არა B და სხვა ვირუსული ინფექციები;
_ ვაქცინაციის პერიოდი;
_ ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდი;
_ კუნთში შეყვანა იდიოპათიური თრომბოციტოპენიური პურპურის მქონე პაციენტებში;
_ პოდაგრა;
_ სისტემური კოაგულანტებით მკურნალობა;
_ ბავშვთა ასაკი.

გვერდითი მოქმედება
გვერდითი ეფექტების ქვემოთ მითითებული სიხშირის პარამეტრები განსაზღვრულია შემდეგი სახით:
არახშირად (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათად (≥ 1/10000-დან < 1/1000-მდე).
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, მეტეორიზმი, ყაბზობა, დიარეა, მწვავე მედიკამენტური ეროზიები და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულები, სისხლდენები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: კრუნჩხვები, ქალასშიდა წნევის მომატება მხედველობის ნერვის დისკის შეშუპებით (ჩვეულებრივ, მკურნალობის დასრულების შემდეგ), თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, გაღიზიანებადობა.
ღვიძლის მხრივ: არახშირად – ტრანსამინაზების მომატება; იშვიათად – ჰეპატიტები სიყვითლით ან სიყვითლის გარეშე.
¬კანის მხრივ: არახშირად – ერითემა და გამონაყარი კანზე, დერმატიტი, ანგიონევროზული შეშუპება; იშვიათად – ჭინჭრის ციება. აღწერილია სტივენს-ჯონსონის სინდრომის ცალკეული შემთხვევები, ექსუდაციური პოლიმორფული ერითემა და ტოქსიკური ეპიდერმოლიზი, ჭრილობის შეხორცების გაუარესება, კანის გათხელება, პეტექიები და ეკქიმოზები, სახის ერითემა. შეყვანისას – წვა, ინფილტრატის წარმოქმნა.
თირკმელების მხრივ: თირკმლის მწვავე უკმარისობის, ჰემატურიის და პროტეინურიის ცალკეული შემთხვევები, ოლიგურია, ინტერსტიციული ნეფრიტი, პაპილარული ნეკროზი, აზოტემია.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ: ლეიკოპენიის, ჰემოლიზური ანემიის და აგრანულოციტოზის ცალკეული შემთხვევები.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული ჰიპერტენზია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა და გახშირებული გულისცემა.
წყალ-ელექტროლიტური ბალანსის მხრივ: ნატრიუმის შეკავება, ედემა, კალიუმის მომატებული გამოყოფა და ჰიპოკალიემური ალკალოზი.
საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის მხრივ: კუნთების სისუსტე, მიოპათია, კუნთოვანი მასის კარგვა, ოსტეოპოროზი, ხერხემლის მოტეხილობა კომპრესიის შედეგად, ბარძაყის ძვლის თავის ასეპტიური ნეკროზი და/ან გრძელი ძვლების პათოლოგიური მოტეხილობა, მყესების გაწყვეტა, სახსრების არასტაბილურობა (მრავალჯერადი შეყვანის შემდგომ).
ენდოკრინული სისტემის მხრივ: მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, კუშინგოიდური კონსტიტუციის ჩამოყალიბება, ადრენალური უკმარისობა, განსაკუთრებით სტრესული სიტუაციის დროს (ტრავმის, ქირურგიული ჩარევის, სისტემური დაავადების შემდეგ). შემცირებული ტოლერანტობა კარბოჰიდრატების მიმართ.
ფსიქონევროლოგიური აშლილობები: ეიფორია, ხასიათის ცვლილება, დეპრესია (გამოხატული ფსიქოტური რეაქციებით), მომატებული გაღიზიანებადობა, უძილობა.
გრძნობათა ორგანოების მხრივ: უკანა სუბკაფსულური კატარაქტა, მომატებული თვალშიდა წნევა, გლაუკომა, ეგზოფთალმი და ხმაური ყურებში.
მეტაბოლიზმის დარღვევები: უარყოფითი აზოტური ბალანსი ცილის კატაბოლიზმის შედეგად.
სხვა: ბრონქოსპაზმი, სისტემური ანაფილაქსიური რეაქციები.

განსაკუთრებული მითითებები
მკურნალობის კურსის დაწყებამდე საჭიროა პაციენტის გამოკვლევა კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების გამორიცხვის მიზნით. გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკის შემცირების მიზნით, შეძლებისდაგვარად, საჭიროა პრეპარატის მინიმალური ეფექტური დოზებით დანიშვნა, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პირებში და დასუსტებულ პაციენტებში.
ბეტამეტაზონმა შესაძლებელია შენიღბოს ინფექციის ნიშნები. კლოდიზონით მკურნალობის დროს პაციენტებს არ უნდა ჩაუტარდეთ იმუნიზაცია იმუნური პასუხის შესაძლო ცვლილების გამო. პრეპარატის გამოყენება არ უნდა მოხდეს შტრონგყლოიდეს-ით გამოწვეულ ინფექციებზე ეჭვის არსებობისას, რადგანაც შესაძლებელია ინფექციის გავრცელების პროვოცირება და სიცოცხლისათვის საშიში მდგომარეობის გამოწვევა. ლატენტური ტუბერკულოზით დაავადებული ან ტუბერკულინის მიმართ მომატებული რეაქტიულობის მქონე პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.
კლოდიზონი შეიცავს დიკლოფენაკს, ამიტომ ის სიფრთხილით გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა სისტემის, თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში, ქირურგიული ჩარევის შემდეგ ან პაციენტებში, რომლებსაც შემცირებული აქვთ სისხლძარღვშიდა მოცულობა. დიკლოფენაკმა შესაძლებელია გამოიწვიოს დაავადების გამწვავება პაციენტებში ღვიძლის პორფირიით და ბრონქული ასთმით.
კლოდიზონი სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში ჰემოსტაზური დარღვევებით, დივერტიკულიტით, ნაწლავის ანასტომოზით, კუჭის წყლულით, წყლულოვანი კოლიტით, აბსცესით ან სხვა ჩირქოვანი ინფექციებით, ჰიპერტონული დაავადებით, ოსტეოპოროზით და მიასთენია გრავის-ით. პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება თვალის ჰერპესის, ემოციული არასტაბილურობის ან ფსიქიკური აშლილობის მიმართ მიდრეკილების და ჰიპოთირეოიდიზმის დროს.
არ უნდა მოხდეს პრეპარატის შერევა ერთ შპრიცში სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.

ზემოქმედება ავტოსატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე
პრეპარატით მკურნალობის პერიოდში საჭიროა თავის შეკავება ავტოსატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვისგან.

გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში
პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში.

გამოყენება პედიატრიაში
პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია ბავშვებში.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
კლოდიზონის და სხვა სისტემური აასს-ების ერთდროული დანიშვნისას იზრდება გვერდითი ეფექტების განვითარების სიხშირე. რეკომენდებულია კოაგულაციის მკაცრი კონტროლი პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პერორალურ ანტიკოაგულანტებს, რადგანაც კორტიკოსტეროიდები და დიკლოფენაკი ზრდიან ჰემორაგიის განვითარების საშიშროებას.
კლოდიზონმა შესაძლებელია მოახდინოს დიურეზული საშუალებების ფარმაკოლოგიური მოქმედების ინჰიბირება. მან ასევე შესაძლებელია გამოიწვიოს კალიუმის დონის მატება სისხლის შრატში კალიუმის დამზოგველ დიურეზულ საშუალებებთან ერთად დანიშვნისას.
კლოდიზონის დანიშვნამ მეტოტრექსატის მიღებიდან 24 საათის გასვლამდე ან მიღებამდე 24 საათის განმავლობაში შესაძლებელია გაზარდოს ამ უკანასკნელის დონე და მისი ტოქსიკურობა.
კლოდიზონის და ლითიუმის პრეპარატის ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ამ უკანასკნელის დონის მატება, დოზის გადაჭარბების ხილული ნიშნების გარეშე.
კლოდიზონის და ერითრომიცინის, ასტემიზოლის, ბეპრიდილის, ჰალოფანტრინის, პენტამიდინის, ტერფენადინის, სულტოპრიდის, ვინკამინის, ამიოდარონის, ბრეტილიუმის, დისპოპირამიდის, გუანიდინის, სოტალოლის ერთდროული გამოყენებისას არსებობს ორმიმართულებიანი თითისტარისებრი პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის განვითარების რისკი (ჰიპოკალიემია, ბრადიკარდია და QT-ინტერვალის გახანგრძლივება ზრდის არითმიის განვითარების რისკს).
პრეპარატების კომბინაციები, რომელთა გამოყენება საჭიროებს სიფრთხილის ზომების დაცვას
გლუკოკორტიკოსტეროიდებთან ერთდროული გამოყენებისას იზონიაზიდის დონე სისხლის შრატში მცირდება, ამიტომ საჭიროა კლინიკური და მიკრობიოლოგიური კონტროლი.
ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, პრიმიდონი, კარბამაზეპინი, რიბაფურინი, რიფამპიცინი არიან ფერმენტთა ინდუქტორები, რომლებიც ამცირებენ კორტიკოსტეროიდების ეფექტურობას, ამიტომ რეკომენდებულია პრეპარატის დოზის კორექცია ამ მედიკამენტებით მკურნალობის დროს ან მკურნალობის შემდეგ.
აცეტილსალიცილის მჟავა: კორტიკოსტეროიდები აჩქარებენ სალიცილატების ელიმინაციას, ამიტომ კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის შესვენების დროს არსებობს სალიცილატებით ჭარბი დოზირების რისკი. კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის შეწყვეტისას რეკომენდებულია სალიცილატების დოზის კორექცია.
საყურადღებო ურთიერთქმედებები
ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატები: კორტიკოსტეროიდები ამცირებენ ჰიპოტენზიული პრეპარატების თერაპიულ ეფექტს.
α-ინტერფერონი: კორტიკოსტეროიდებმა შესაძლებელია მოახდინონ მისი თერაპიული მოქმედების ინჰიბირება.
ვაქცინები, რომლებიც შეიცავენ დასუსტებულ მიკროორგანიზმებს: არსებობს სისტემური დაავადებების განვითარების რისკი, რომლებმაც შესაძლებელია გამოიწვიონ ლეტალური შედეგი. რისკი უპირატესად იზრდება იმუნოდეპრესიული მდგომარეობის მქონე პირებში.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: პრეპარატით ჭარბი დოზირებისას ტიპური კლინიკური სურათი არ არსებობს. ჭარბმა დოზამ შესაძლებელია გამოიწვიოს შემდეგი სიმპტომები – ღებინება, გასტროინტესტინური სისხლდენა, დიარეა, თავბრუსხვევა, ხმაური ყურებში ან კრუნჩხვები. მძიმე მოწამვლის შემთხვევაში შესაძლებელია თირკმლის მწვავე უკმარისობა და ღვიძლის დაზიანება.
მკურნალობა: აასს-ებით მწვავე მოწამვლის მკურნალობა პირველ რიგში მოიცავს ზოგად შემანარჩუნებელ ღონისძიებებს და სიმპტომურ მკურნალობას.
ფორსირებული დიურეზი, დიალიზი ან ჰემოპერფუზია არ უზრუნველყოფენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყოფას, სისხლის შრატის ცილებთან მათი მაღალი შეკავშირების და ინტენსიური მეტაბოლიზმის გამო.
ბეტამეტაზონით ჭარბი დოზირების სიმპტომები
ბეტამეტაზონის დოზის მწვავე გადაჭარბება არ იწვევს სიცოცხლისათვის საშიში მდგომარეობის განვითარებას. რამდენიმე დღის განმავლობაში გლუკოკორტიკოსტეროიდების მაღალი დოზების შეყვანა არ იწვევს არასასურველ შედეგებს (გამონაკლისია ძალიან მაღალი დოზების გამოყენება ან გამოყენება შაქრიანი დიაბეტის, გლაუკომის, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებების გამწვავების დროს ან პაციენტებში, რომლებიც ერდროულად იღებენ სათითურას პრეპარატებს, დიურეზულ საშუალებებს, რომლებიც იწვევენ კალიუმის გამოყოფას).
მკურნალობა: საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობა. საჭიროა სითხის ოპტიმალური მოხმარების შენარჩუნება და ელექტროლიტების შემცველობის კონტროლი შრატში და შარდში, ამასთანავე, ორგანიზმში ნატრიუმის და კალიუმის ბალანსის მკაცრი კონტროლი. ამ იონების დისბალანსის აღმოჩენისას, საჭიროა შესაფერისი თერაპიის ჩატარება.

გამოშვების ფორმა
ლიოფილიზებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ყვითელი ფერის შუშის ფლაკონში, აღჭურვილი ბრომბუთილის საცობით და ფლიპ-ოფფ ტიპის კომბინირებული თავსახურით, კომპლექტში გამხსნელთან, რომლის 3 მლ მოთავსებულია ამპულაში.
ლიოფილიზებული ფხვნილის შემცველი 1 ფლაკონი და გამხსნელის შემცველი 1 ამპულა გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს ტიხრის მქონე მუყაოს კოლოფში.
ლიოფილიზებული ფხვნილის შემცველი 3 ან 5 ფლაკონი და გამხსნელის შემცველი 3 ან 5 ამპულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში. 1 კონტურულ უჯრედოვანი შეფუთვა გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები
ინახება ნესტისაგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს 25°С ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას!

ვარგისიანობის ვადა
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II – გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.
მწარმოებელი
სავაჭრო მარკის და რეგისტრაციის სერტიფიკატის მფლობელია კომპანია
,,უორლდ მედიცინ ილაჩ სან. ვე ტიჯ. ა.შ.”, თურქეთი
(“WORLD MEDICINE İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş.”, TURKEY).
წარმოებულია
“მეფარ ილაჩ სანაი ა.შ.”-ს მიერ, თურქეთი
(რამაზანოლუ მახ. ენსარ ჯად. №: 20, 34906 კურტკოი-პენდიკ/სტამბოლი)A
“Mefar İlaç Sanayii A.Ş.”, Turkey
(Ramazanoğlu Mah. Ensar Cad. No: 20, 34906 Kurtköy-Pendik/İstanbul).

Write Your Own Review
მხოლოდ ავტორიზებულ მომხმარებელს შეუძლია შეაფასოს პროდუქტი. გთხოვთ გაიაროთ ავტორიზაცია ან დარეგისტრირდეთ