მოქსიკუმი — ჩვენებები, დოზირება და გვერდითი მოვლენები
13 დეკ 2024

მოქსიკუმი (moxicum) გავრცელებული ანტიბაქტერიული პრეპარატია, რომელიც ფართო სპექტრით გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობის დროს: მწვავე სინუსიტი, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, არაჰოსპიტალური პნევმონია და რბილი ქსოვილების გაურთულებელი და გართულებული ინფექციები.
მოქსიკუმ 400 მგ-ის აქტიურ ნივთიერებას წარმოადგენს მოქსიფლოქსაცინი – მოქსიფლოქსაცინის ჰიდროქლორიდის ფორმით. პრეპარატის სხვა დამხმარე ნივთიერებებს შორის არის: მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის სახამებელგლიკოლატი, მანიტოლი და მაგნიუმის სტეარატი.
ქვემოთ დეტალურად განვიხილოთ პრეპარატის ჩვენებები და მისი მოქმედების მექანიზმი.
მოქსუკუმის ტაბლეტები აქტიურად ინიშნება შემდეგი ჯანმრთელობის პრობლემების შემთხვევაში:
პრეპარატი ასევე ინიშნება მცირე მენჯის ორგანოების გაურთულებელი ანთებითი დაავადებების, მათ შორის, სალპინგიტები და ენდომეტრიტების დროს.
რაც შეეხება პრეპარატის მოქმედებას, იგი ამგვარია:
მისი მოქმედების მექანიზმი ეფუძნება ტოპოიზომერაზა II-ს (დნმ-გირაზა) და ტოპოიზომერაზა IV-ს ინჰიბირებას, იგი ბლოკავს ბაქტერიის დნმ-ის რეპლიკაციას და აღდგენას, რაც იწვევს უჯრედის განადგურებას. ზემოთ აღნიშნული ფერმენტები მნიშვნელოვანია ბაქტერიის დნმ-ის რეპლიკაციის, ტრანსკრიპფციის, რეპარაციისა და რეკომბინაციის პროცესებისთვის. მათი ფუნქციის ბლოკირება იწვევს მიკრობის უჯრედში შეუქცევად ცვლილებებს და ბაქტერიის განადგურებას.
როგორც წესი, პრეპარატი გამოირჩევა ბაქტერიციდული ეფექტით. აღსანიშნია, რომ მისი მოქმედების ეფექტიანობა თითქმის არ განსხვავდება მინიმალური მაინჰიბირებელი კონცენტრაციისაგან.
მოქსიკუმის ანტიბიოტიკი გამოიყენება შემდეგი ინსტრუქციის მიხედვით: პრეპარატი უნდა მიიღით შინაგანად, რეკომენდებული დოზით, რომელიც წარმოადგენს – 400 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში.
რაც შეეხება მკურნალობის ხანგრძლივობას, იგი განისაზღვრება ინფექციის სიმძიმისა და კლინიკური ეფექტის მიხედვით. ჩვეულებრივ, მკურნალობის ხანგრძლივობას წარმოადგენს:
რაც შეეხება, ხანდაზმული ასაკის პაციენტებს: დოზირების რეჟიმის კორექცია არ ესაჭიროებათ პაციენტებს ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების უმნიშვნელო დარღვევებით, აგრეთვე, პაციენტებს, რომლებიც იმყოფებიან უწყვეტ ჰემოდიალიზზე და ხანგრძლივ ამბულატორიულ პერიტონეულ დიალიზზე.
ისევე როგორც ყველა წამალს მოქსიკუმსაც შეიძლება ჰქონდეს გვერდითი ეფექტები, რომლებიც, ჩვეულებრივ, მსუბუქად გადაიტანება.
საჭმლის მომნელებელი სისტემის შემთხვევაში:
ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გარდამავალი მომატება:
ნერვული სისტემის შემთხვევაში:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის შემთხვევაში:
სასუნთქი სისტემის შემთხვევაში:
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის შემთხვევაში:
შარდსასქესო სისტემის დროს:
ალერგიული რეაქციები:
ხოლო ლაბორატორიული მაჩვენებლები, ამგვარია :
ქვემოთ გიზიარებთ იმ ჩვენებებს, რომლის დროსაც პრეპარატის მიღება რეკომენდებული არ არის, ესენია:
გამომდინარე იქიდან, რომ ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის, მისი გამოყენება დასაშვებული არ არის.
რაც შეეხება ლაქტაციის პერიოდს: მოქსიფლოქსაცინის მცირე რაოდენობა გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნის აუცილებლობისას ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.
დოზის კორექცია საჭირო არ არის ქვემოთ მოცემული პრეპარატების შემთხვევაში:
აღსანიშნია მოქსიკუმის ურთიერთქმედება ანტაციდებსა და მინერალებზე: მინერალური ნივთიერებები და პოლივიტამინები ამცირებენ მოქსიკუმის აბსორბციას.
რაც შეეხება, I A და III კლასის ანტიარითმიული პრეპარატების მიღებას , Qთ ინტერვალის გამახანგრძლივებელ სხვა პრეპარატებთან ერთად მიღება ზრდის Qთ ინტერვალის გახანგრძლივების რისკს.
აქვე შეგახსენებთ, ყველა სახის გვერდითი ეფექტის გამოვლენის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს, რათა დრუილად გაგიწიონ დახმარება და აღმოფხვრან არსებული პრობლემა.
13 დეკ 2024